Pierwsza piosenka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Oczy szeroko zamknięte

Zostań, to jeszcze nie pora 
Zostań choć jeszcze na chwilę 
Aż zamigocą radośnie iskry w księżycowym pyle 
W tym hotelowym pokoju zachwyćmy się sobą raz jeszcze 
Zanim odejdziesz do domu niech zadrży srebrne powietrze 
a łzy popyłną cichutko, bo pragnę ciebie zatrzymać 
Jak czas zaklęty magicznie, w złocistej kropli bursztynu 

Ref. 
Uczę się ciebie na pamięć 
niecierplwymi palcami, rozpaczliwie na pamięć 
Szeroko zamkniętymi oczami czytam zachłannie od nowa 
Całego zdanie po zdaniu 

Tak, wiem 
Już teraz iść pora 
choć dwa cienie na ścianie tańczyć chcą dalej uparcie 
Czas pędzi nieubłaganie 
Zegar wybija rozstanie, nie cofną małej wskazówki 
Cudne dwie ćmy zakręcone wokół gorącej żarówki 
Zanim się wymkniesz ukradkiem i pęknie tama wezbrana 
przytul mnie mocno, raz jeszcze bo wciąż jak opętana 

Ref. 
Uczę się ciebie na pamięć 
niecierpliwymi palcami, rozpaczliwie na pamięć 
Szeroko zamkniętymi oczami czytam zachłannie od nowa 
Całego zdanie po zdaniu x2

Druga piosneka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Niebieska sukienka

To była wczesna jesień 
A może była późna 
Jesiennych deszczowych dni 
I tak przecież nikt nie rozróżnia 

Zamykam oczy i spuszczam głowę 
Gdy widzę Ciebie przypadkiem 
Gdy jestem w miejscach gdzie byliśmy razem 
Przystaję i płaczę ukradkiem 

Tak widziałam ją 
Jesiennym wieczorem pod Twym parasolem 
W niebieskiej sukience, nie trzeba mi więcej 

Tak widziałam ją 
Na Twoich kolanach siedziała do rana 
I w Twoje ramiona tak słodko wtulona 

I coż mi pozostało z Twoich wielkich małych słów 
Jesiennych obietnic że nie znikniesz 
Nigdy z moich snów 

I ciągle próbóję zapomnieć o wszystkim 
Gdy palę Twe fotografie 
Gdy jestem w miejscach gdzie bylismy razem 
Przystaję i płaczę ukradkiem 

Tak widziałam Cię 
I chciałam bez słowa Cię znów pocałować 
Lecz w Twoje ramiona wtuliła się ona 

Tak widziałam Was 
I zrozumiałam że miłość przegrała 
Zostały wspomnienia, nie będę nic zmieniać

Trzecia piosenka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Siedzę i czekam

Zamknięta w tym pokoju 
z oczyma wpatrującymi się w jeden mały punkt. 
Na śniadanie dostaje pocałunek księżyca, 
gdzieś za ścianą budzi się mój nowy dzień. 
Z marzeń buduje swoją nienawiść, 
na ścianach maluje swój dziki gniew. 
Za drzwiami słyszę ich słowa i śmiech. 
A oni nigdy nie usłyszą mnie! 

Siedzę i czekam, 
wiara to siła 
jest mój własny świat 
żyje tylko ja! 
Wszytko jest inne 
nie istnieje nadzieja 
jest mój własny świat 
umre tylko ja. 

Za oknami noc biała od mrozu 
rozpłaszczona na szybach białymi kwiatami, 
przez szpare przeciska się światło księżyca 
jak kochanek tuli i całuje mnie. 
W sukni zielonej błądzę w przestrzeniach 
Skazana na ciemność uciekam przez śmierć. 
I zdzieram sukienke, ubieram sie w gniew 
By wytrwać w tym świecie, 
By nie poddać się 

Siedzę i czekam, 
wiara to siła 
jest mój własny świat 
żyje tylko ja! 
Wszytko jest inne 
nie istnieje nadzieja 
jest mój własny świat 
umre tylko ja.