Pierwsza piosenka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Opowiem wam jej historię

Ubierała się na czarno i lubiła śpiewać 
Kochała się w kwiatach motylach i drzewach 
Była zawsze szczera i często się śmiała 
Choć była ładna przyjaciół nie miała 
W zeszycie pisała najskrytsze sekrety 
Lecz od śmierci matki przestała niestety 

Żyła z ojcem sama choć bił ją czasami 
Mówił jesteś nikim i gwałcił nocami 
Nie chciała już żyć nie wiedziała po co 
Wybaczyła ojcu, że gwałcił ją nocą 
Wzięła garść tabletek bo to nic nie boli 
Połykając wszystkie zasnęła powoli 

Chce być aniołem umierając śniła 
Rozłożyła skrzydła oczy otworzyła 
Lecz zobaczyć Boga nie było jej dane 
Rzekł ojciec moje dziecko jest odratowane 
Nie doszukuj się złych morałów w tej historii 
Na jej zakończenie jest wiele teorii 

Dostała nową szansę choć chciała być w niebie 
Co będzie dalej zależy od Ciebie 
Dla mnie zakończenie jest pełne nadziei 
Ona się zmieniła Jej ojciec się zmienił 
I napiszę ostatnie zdanie w swym zeszycie 
Mogło mnie tu nie być choć tak kocham... życie

Druga piosneka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Niebieska sukienka

To była wczesna jesień 
A może była późna 
Jesiennych deszczowych dni 
I tak przecież nikt nie rozróżnia 

Zamykam oczy i spuszczam głowę 
Gdy widzę Ciebie przypadkiem 
Gdy jestem w miejscach gdzie byliśmy razem 
Przystaję i płaczę ukradkiem 

Tak widziałam ją 
Jesiennym wieczorem pod Twym parasolem 
W niebieskiej sukience, nie trzeba mi więcej 

Tak widziałam ją 
Na Twoich kolanach siedziała do rana 
I w Twoje ramiona tak słodko wtulona 

I coż mi pozostało z Twoich wielkich małych słów 
Jesiennych obietnic że nie znikniesz 
Nigdy z moich snów 

I ciągle próbóję zapomnieć o wszystkim 
Gdy palę Twe fotografie 
Gdy jestem w miejscach gdzie bylismy razem 
Przystaję i płaczę ukradkiem 

Tak widziałam Cię 
I chciałam bez słowa Cię znów pocałować 
Lecz w Twoje ramiona wtuliła się ona 

Tak widziałam Was 
I zrozumiałam że miłość przegrała 
Zostały wspomnienia, nie będę nic zmieniać

Trzecia piosenka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Siedzę i czekam

Zamknięta w tym pokoju 
z oczyma wpatrującymi się w jeden mały punkt. 
Na śniadanie dostaje pocałunek księżyca, 
gdzieś za ścianą budzi się mój nowy dzień. 
Z marzeń buduje swoją nienawiść, 
na ścianach maluje swój dziki gniew. 
Za drzwiami słyszę ich słowa i śmiech. 
A oni nigdy nie usłyszą mnie! 

Siedzę i czekam, 
wiara to siła 
jest mój własny świat 
żyje tylko ja! 
Wszytko jest inne 
nie istnieje nadzieja 
jest mój własny świat 
umre tylko ja. 

Za oknami noc biała od mrozu 
rozpłaszczona na szybach białymi kwiatami, 
przez szpare przeciska się światło księżyca 
jak kochanek tuli i całuje mnie. 
W sukni zielonej błądzę w przestrzeniach 
Skazana na ciemność uciekam przez śmierć. 
I zdzieram sukienke, ubieram sie w gniew 
By wytrwać w tym świecie, 
By nie poddać się 

Siedzę i czekam, 
wiara to siła 
jest mój własny świat 
żyje tylko ja! 
Wszytko jest inne 
nie istnieje nadzieja 
jest mój własny świat 
umre tylko ja.