Pierwsza piosenka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Anka, ot tak

Może i nie jestem taka, jaką chciałbyś abym była 
Czasem jestem jestem próżna i potrafię być niemiła 
Często zmienna jak pogoda i za bardzo pewna siebie 
Ale przecież to nie powód aby dzisiaj stracić ciebie 

Wczoraj mi obiecywałeś będę z tobą do końca twych dni 
Dzisiaj płaczę świat się śmieje co się z tobą Aniu dzieje 

Moje serce krwawi bo mój chłopak się nie zjawił 
Stoję sama w sukni białej przed ołtarzem 

Obiecuję że po ślubie zmienię w sobie dużo rzeczy 
Twoja miłość z moich wad szybko mnie wyleczy 
Będę grzeczna jak aniołek zawsze twoja tak jak zechcesz 
Niebo ci otworzę wreszcie tylko gdzie ty teraz jesteś...

Druga piosneka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Pierwsza łza

W moim mieście pogasły już światła 
w całym bloku wszyscy grzecznie śpią 
obok monitora szklanka wody, 
to energia na całą noc 
pisze słowa, których nigdy nie wypowiem 
ty je czytasz, bo nie patrzysz w moje oczy 
tak naprawde nigdy się nie dowiesz 
jak smakują moje usta i jak pachną włosy 

Bo ty i ja, anioły dwa 
mijamy się każdego dnia 
bo ty i ja, to tylko gra 
czy skończy się gdy spadnie 
pierwsza łza 

W moim mieście zapadła znów noc 
w całym bloku wszyscy grzecznie śpią 
klawiatura sprawna i gotowa 
aby znowu kogos oczarować 
pisze zdania, których nigdy nie wypowiem 
pełne uczuc słowa, wiersze o miłości 
tak naprawde nigdy się nie dowiesz 
czy po drugiej stronie siedzi anioł a nie człowiek

Trzecia piosenka
Wykonawca: Łzy
Tytu: Siedzę i czekam

Zamknięta w tym pokoju 
z oczyma wpatrującymi się w jeden mały punkt. 
Na śniadanie dostaje pocałunek księżyca, 
gdzieś za ścianą budzi się mój nowy dzień. 
Z marzeń buduje swoją nienawiść, 
na ścianach maluje swój dziki gniew. 
Za drzwiami słyszę ich słowa i śmiech. 
A oni nigdy nie usłyszą mnie! 

Siedzę i czekam, 
wiara to siła 
jest mój własny świat 
żyje tylko ja! 
Wszytko jest inne 
nie istnieje nadzieja 
jest mój własny świat 
umre tylko ja. 

Za oknami noc biała od mrozu 
rozpłaszczona na szybach białymi kwiatami, 
przez szpare przeciska się światło księżyca 
jak kochanek tuli i całuje mnie. 
W sukni zielonej błądzę w przestrzeniach 
Skazana na ciemność uciekam przez śmierć. 
I zdzieram sukienke, ubieram sie w gniew 
By wytrwać w tym świecie, 
By nie poddać się 

Siedzę i czekam, 
wiara to siła 
jest mój własny świat 
żyje tylko ja! 
Wszytko jest inne 
nie istnieje nadzieja 
jest mój własny świat 
umre tylko ja.